Tegelijk enorm maar ook piepklein,
ik draai er dichtbij rond, en zit er ook wel in,
en al bevat ik het, toch is het zo weer weg.
Zoals die verre sterren, met nieuwe werelden, ons onbekend,
en planeten, die weerkaatsend schitteren,
met in een schemering ontluikend leven.
Verstrooider gaat het licht daar om die ene zon.
De kleur van het azuur is dunner, uitgesmeerd en flets,
en het straalt nu, op die eerste bloem.