'Ik val wel voor die ene foto van jou, die open blik,
met je naïeve glimlach. Schoon bedeesd, een iets verlegen.
De afdruk spreekt met echtheid.
Het kan niet stuk. En het zindert, maakt belofte van geluk.
Weergaloos, voelt het, het is
of ik ben aan de voeten genageld, het is
of mijn planeet slaat hol.
Het aanzicht verhaalt zich, en wordt een samenspel.
Je komt tot leven. En je fluistert: "wanneer begin je," net
nog iets te stil. Maar mooi, zo mooi!