Ik werd op waarde geschat te licht bevonden.
je hebt je rug gekeerd het affront dat werd verzwegen.
Het gaf een naslag in het ongewenste, met spanning
die mijn keel omklemde. Ik ben een leegloop van ellende.
Bij de verwijderde items beland. Ons oost-end
heeft een straat zonder end waar ooit een perspectief verdwaalde.
Je liet me los ik liet je gaan, houden we onszelf hier voor de waan?
Is ons quotum in schande overschreden en is nadien
uiteindelijk gewassen toon gezet? Ben jij die andere versie
van mezelf verworden die parallel herstraalt, zichzelf weer vindt?
Waarop een niemand gelukkig stond te wachten.